Evacuatie Veenendaal

De eerste dagen van mei 1940 verliepen voor de Krimpenerwaard en in het bijzonder ons dorp opmerkelijk. Over de Lek kwam die dagen een groot aantal kolenschepen gevaren, vol evacués uit de streek rond de Grebbelinie. Op doorreis waren ze, naar Voorne-Putten. Maar door toenemend oorlogsgeweld strandden de boten in dorpen langs de Lek.

Vanwege de oorlogsdreiging moesten hele plaatsen, waaronder Rhenen en Veenendaal, worden geëvacueerd. Hun huizen lagen in de Grebbelinie, de verdedigingswal tegen de aanvallen vanuit Duitsland. Hele dorpen werden onder water gezet en huizen, die in het schootsveld lagen, werden afgebrand. Het was te gevaarlijk om te blijven, voor mens en dier, zo besliste het ministerie van Defensie.

De Gemeente Bergambacht heeft in mei 2010 een boekje samengesteld met verhalen en herinneringen aan die eerste meidagen: zowel van dorpsgenoten die hun deuren gastvrij openzetten, als van evacués die liefdevol werden opgenomen in onze gemeenschap.

 

Een aantal van deze verhalen staan ook op onze site. De onderstaande verhalen zijn beschikbaar:

 

Dominee Hugenholtz ging met een bootje naar de rijnaak toe. Door Frans de Jong

Het geloei van de koeien zit nog steeds in mijn geheugen. Door Piet Schilt

Daar kwam dus verkering van. Door Mevr J. Dubbeldam – te Hennepe

“Dominee Hugenholz ging met een bootje naar de rijnaak toe”

Per e-mail vanuit Amerika ontvangen we het ooggetuigenverhaal van de destijds 6-jarige Frans de Jong. Hallo, mijn naam is Frans de Jong. Oorspronkelijk woonde ik in Ammerstol. Ik heb met belangstelling een artikel gelezen op de website over het onderwerp van de vele evacués uit Veenendaal die in Ammerstol onderdak vonden. Ik zelf kan me …

Bekijk pagina »

Daar kwam dus verkering van

“Daar kwam dus verkering van” door Mevr J. Dubbeldam – te Hennepe   “Mijn moeder is in die tijd met een van die zwarte stoffige kolenschuiten vanuit Veenendaal hierheen gekomen over de Lek. Ze kwam samen met haar moeder, die al vroeg weduwe was en acht kinderen had groot gebracht. Mijn moeder was toen geloof …

Bekijk pagina »

Het geloei van koeien zit nog steeds in mijn geheugen

Het geloei van koeien zit nog steeds in mijn geheugen” Door Piet Schilt De heer Schilt: “Vanaf 1 april 1940 gingen wij (vijf jongens), na de Ammerstolse lagere school, naar de ULO in Schoonhoven. Omdat die school gevorderd was door het leger, kregen we, als eerste klas, les in de toneelzaal van de Stadsherberg aan …

Bekijk pagina »